Kołysał nas zachodni wiatr,           a d
Brzeg gdzieś za rufą został.           E7 a
I nagle ktoś, jak papier zbladł -    d a
Sztorm idzie, panie bosman !        H7 E7

A bosman tylko zapiął płaszcz               F C F C
I zaklął – Ech, do czorta !                       F E7 a
Nie daję łajbie żadnych szans,              F G C E7 a
Dziesięć w skali Beauforta !                  d E7 a

Z zasłony ołowianych chmur
Ulewa spadła nagle.
Rzucało nami w górę, w dół
I fala zmyła żagle.

O pokład znów uderzył deszcz
I padał już od rana.
Diabelnie ciężki to był rejs,
Szczególnie dla bosmana.

Prawdziwe czasem sny się ma,
Dziesięć w skali Beauforta !